Dertiende dag: het laatste rapport aan “mission control”

22 Februari 2010, 11:08
Vrijdag 19 februari  

Als commandant zijn mijn dagen erg lang: ‘s Morgens begin je met een briefing en de taakverdeling. Dat kan wel eens wijzigen in de loop  van de dag wanneer er technische of menselijke problemen opduiken. Dan moet ik prioriteiten stellen.



In de loop van de dag doe ik mee met de geplande activiteiten en ‘s avonds begint het echte werk: Contact leggen met “mission control” op aarde en een eerste algemeen rapport insturen. Dan volgt de debriefing van de dag en doe ik mijn rondvraag bij de verschillende verantwoordelijken: de boordingenieur, de “Health and Safety Officer” en de hoofdwetenschapper, die allemaal hun rapporten moeten indienen. Ik maak dan per dag een “commander’s report”, waarin ik de dag samenvat en eventuele problemen meld aan de “Capcom” (Capsule Communicator), net zoals op een echte ruimtemissie.

Hieronder kan je mijn laatste officiële “Commander’s report” van deze missie lezen:

Final commander’s report CREW90 Friday February, 19th 2010 Nancy Vermeulen

Crew physical status: Good, Pierre-Emmanuel’s arm is stable enough for the return trip.
Today is non-cooking day. Hab systems work fine. Water level in the trailer tank is around 11, DG knows.
Arjan did the last measurements for the Florida experiment: “Martian soil”. DG picked the three boxes up this afternoon.

During this mission Nicky repaired the backpacks in a very professional way, so they are all functional for the next crews. Today we cleaned, packed our experiments and personal stuff.

We had our last live contact with the “Astro Event Group” in Belgium. In total we did 25 live contacts with schools, astronomical associations and Radio Stations in Belgium during our rotation. We were followed by two television crews: one French speaking and one Flemish speaking.  

In total we did 17 EVA’s, collected fossils and rocks for study in the lab and made 15 educational movies to use afterwards in the classroom. About 25 science reports were sent in.

The aerosol measurements for RMI will be interpreted in the lab back in Belgium.

The plant growth experiment was partly successful: some plants did grow, most of them didn’t, including the “space plants”. The plants that grew, were cultivated in wet river soil.

Our biggest challenge was to see how 6 people with totally different ages and backgrounds would work and live together during a simulated Mars mission. Conclusion: On personal level it worked fine, as we resolved interpersonal conflict by talking, humour, empathizing and showing respect for our different ways of being.  After every clash, you feel that everybody understands each other better, has more respect and the team spirit moves forward.  The trick is to suppress negative feelings and to motivate each other.

On professional level, it was sometimes difficult: in this kind of mission a basic professional attitude is necessary, if not the whole group gets in trouble and I notice a lot of stress on the team when some people don’t perform their tasks as expected. Here flexibility and task repartition are necessary.

Lessons learned: Preparation and full dedication to the mission are of utmost importance. First comes the common goal as a group, then the individual goals. Everybody has to respect the standard operating procedures and rules to succeed in future manned missions to Mars!

We all enjoyed this mission, learned a lot and are very grateful to have had the opportunity to be the first entirely Belgian crew at MDRS.



Alle commandanten staan op de deur. Mijn logo hangt recht onderaan.



De man rechts bevoorraadde ons.


Marsmannetje in de kamer.






Ons team landt op maandag 22 februari om 08.00 uur in Zaventem.

Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

Twaalde dag: vruchten plukken

19 Februari 2010, 10:26
Donderdag 18 februari 

Vandaag is de laatste dag dat we met volle teugen kunnen genieten en ik spoor iedereen aan om dat te doen!

Er valt hier zoveel te leren over het landschap. Mars is een rotsplaneet, net zoals de aarde. Door de geologie van de aarde te bestuderen, weten we precies op welke manier we dat ooit op Mars moeten doen. De verschillende erosievormen leren ons veel over de geschiedenis van een planeet. Niet te geloven dat hier 150 miljoen jaar geleden dino’s rondliepen!





Rijden op een quad in ruimtepak gaat prima, maar grondstalen nemen, blijft moeilijk en tijdrovend. Bovendien beperkt die helm je zicht en moet je goed uitkijken waar je loopt om niet in een kloof te tuimelen… Ons plantengroei-experiment werpt letterlijk vruchten af, nog niet genoeg om van te leven, maar een eerste stap in de goede richting. Als we ooit lange ruimtereizen naar Mars willen maken, moeten we zelf voedsel kunnen kweken.





Vandaag heb ik veel gepraat met mijn teamleden afzonderlijk. Ik ben nieuwsgierig naar de manier waarop zij bepaalde gebeurtenissen ervaren hebben en dat is soms totaal verschillend. Het is ongelooflijk hoe iemand iets als superpositief ervaart, terwijl een ander dat zo snel mogelijk willen vergeten. “Perception is reality”! Wordt vervolgd…

Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

Elfde dag: ruimtepakken herstellen

18 Februari 2010, 09:24
Vandaag, woensdag 17 februari, is de filmploeg hier al om zeven uur om zonsopgang te filmen. We worden gevolgd tijdens het ontbijt, tanden poetsen, crewbriefing, nog net niet in de douche …

Er wordt hard doorgewerkt en tegen de middag zijn we weer alleen. Klein detail: De filmploeg durfde niet naar ons toilet te gaan en ook in het eten hadden ze niet al te veel vertouwen …

Deze middag heb ik eindelijk een beetje vrije tijd en daarvan maak ik dankbaar gebruik om wat e-mails bij te lezen en een beetje te werken aan mijn blog.

Ik help Nicky met het herstellen van de ruimtepakken. Nooit gedacht dat ik zo’n ding zou openvijzen en elektrische contacten zou solderen… ik leer hier dingen waarvan ik nooit gedacht had dat ik ze zou doen. Echt heel boeiend!

Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

Tiende dag: bezoek van op aarde …

18 Februari 2010, 09:03

Dinsdag 16 februari 

Vandaag verwachten we bezoek van VTM Telefacts.  Het doet deugd mensen te zien uit de normale bewoonde wereld. Als je zo 14 dagen op mekaar gepakt zit, lopen de spanningen wel eens op. De irritatie is vooral groot als iemand zijn taak niet naar behoren uitvoert (of slecht voorbereid is) en de anderen het moeten oplossen. Zo leer je mensen pas echt goed kennen en besef je hoe belangrijk het is op mekaar te kunnen rekenen.



Gisteren heb ik de crewverantwoordelijkheden herverdeeld: Nicky is nu mijn rechterhand. Na één week is duidelijk wie beter geschikt is voor bepaalde functies. Voor een missie zoals deze moet je snel en probleemoplossend kunnen denken, checklisten en procedures grondig uitvoeren en vooral in evenwicht zijn met jezelf. Onze benjamin Margaux doet het prima, leert snel en tovert in de keuken met de beperkte ingrediënten hier aan boord.

De lucht is extreem droog en we hebben last van bloedneuzen, droge huid en geïrriteerde ogen. Gezond leven is het hierbinnen zeker niet,  maar het gebrek aan luxe, word ik stilaan gewoon. Alhoewel ik stiekem verlang naar een heerlijk warm bad en droom van heerlijk verse zalm met bearnaisesaus en frietjes … ;-)

Ha daar zijn ze, de ploeg van VTM: een journalist en een cameraman, twee supersympathieke mensen. Ze staan letterlijk versteld als ik hen toon hoe wij hier leven. Iedereen wordt gevolgd in zijn/haar werk en ik probeer alles zo goed mogelijk te organiseren. Pierre-Emmanuel helpt Nicky met het elektrisch overpompen van ons menselijk afval en de scène moet zoveel keren over gedaan wordt, dat ze er bijna ziek van worden, quelle horreur!

Ik monteer mijn telescoop in ruimtepak en bestudeer te zon. Ik leg ook het experiment van het KMI uit om de samenstelling van de atmosfeer te meten.  Heel belangrijk als we ooit naar Mars gaan om aankomende stofstormen op te sporen. Stofstormen op Mars kunnen weken lang duren en dat gaat samen met heel hevige bliksemontladingen …



In de namiddag gaan we met de ganse crew naar “White Canyon”. Nicky, Arjan en ik vliegen erheen met de Marsroovers, de anderen volgen met de jeep. We maken prachtige beelden en laten de robot nog even een testje doen. Noodgeval:  Pierre-Emmanuel valt zonder lucht, ik pas de noodprocedure toe en koppel een van mijn luchtverbindingen aan de zijne. Samen op de quad en voorzichtig rijden… hoe romantisch ;-)



Moe, maar tevreden, komen we thuis. De teamspirit is goed, mijn herverdeling van taken en verantwoordelijkheden heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen. Ook de VTM ploeg is duidelijk tevreden en filmen ons nog even bij het slapen gaan …

Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

Negende dag: als de wonderen der techniek het begeven …

16 Februari 2010, 10:29
Maandag 15 februari 

De pomp van het toilet werkt niet meer. Met de elektrische pomp verwijderen we ons menselijk afval en Nicky vervangt de handpomp door een reserve-exemplaar. Dan springt er plots een oranje licht aan van de generator, nog 30 minuten hebben we op noodbatterij en dan vallen we zonder stroom… Onze ingenieur en ik werken snel de checklist door en het blijkt een verkeerde instelling te zijn, waarschijnlijk na het heropstarten van de hoofdgenerator na het bijvullen van de olie. Oef!





Om half één heb ik een leuk live-contact met Volkssterrenwacht Armand Pien in Gent, waar een zaal vol enthousiaste kinderen honderduit vragen stellen. Spijtig genoeg is onze communicatietijd hier op Mars beperkt.

Deze namiddag trekt onze geoloog Arjan erop uit met Pierre-Emmanuel en Margaux. Ik ga naar de observatiekoepel en controleer de metingen, die ik doe voor het KMI over stofdeeltjes in de atmosfeer. Plotseling zie ik twee vreemde wezens, lokale bewoners die zich een aap schrikken als ze me zien..  Het zijn lieve mensen, maar hebben een hekel aan wetenschap en geloven niet in het broeikaseffect. Na een uitgebreide rondleiding, moet ik ze bijna wegjagen … zo geboeid waren ze … gelukkig werd hun hond ongeduldig, die wou echt naar huis ;-)

Vanavond is het “non-cooking day” voor ons en eten we een soort hondenvoer uit blik… Ik snak naar het goede eten op aarde!




Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

Achtste dag: Valentijn op Mars

16 Februari 2010, 08:58
Zondag 14 februari 

Vandaag is een speciale dag, het is niet alleen zondag, een vrije dag, maar het is ook Valentijn. Daarom besluit ik de crew mee te nemen in onze speciale Marsrover naar “Arches National Park” en “Canyonland Park” om deze vreemde planeet een beetje verder te verkennen.

Bij valavond gaan we naar “Upheaval Dome”, een reusachtige meteorietkrater van zestig miljoen jaar oud. We trekken onze ruimtepakken aan en genieten van een prachtige zonsondergang.

Het is al tien uur s’avonds als we terug in de hab arriveren, maar de sterrenhemel is zo adembenemend mooi, dat ik nog even mijn telescoop buiten haal en samen met mijn teamleden geniet van de helderrode planeet Mars, die bijna pal boven ons hoofd staat. Stel dat we nu op Mars zouden staan en door een sterrenkijker te aarde bewonderen… Dat zet echt aan tot dromen   We genieten nog van de Orionnevel en enkele mooie sterrenhopen. Ik val als een blok in slaap.






Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

Zevende dag: ik voel me als een dier

15 Februari 2010, 17:22
Zaterdag 13 februari 

Het is weekend en we slapen vandaag een beetje langer, behalve Nicky en Arjan, die een live contact hebben om 7.30 uur met de Jeugdwerkgroep Ruimtevaart. Margaux bakt pannenkoeken en we ontbijten samen.


Nicky en Arjan beginnen aan het opstellen van een experiment voor “Space Florida”. NASA heeft een wedstrijd georganiseerd en drie winnende scholen mogen hun experimenten door ons laten uitvoeren. Eentje gaat over energie opslaan: Ze zetten een metalen plaat in de zon en meten hoeveel zonnewarmte wordt omgezet in elektrische energie.



Een ander experiment gaat over “emotionele dynamica”. Elke dag moeten we aanduiden wie we binnen onze groep het leukst vinden en wie ons het meest op de zenuwen werkt. Benieuwd, hoe dat gaat evolueren… Het lijkt wel expeditie Robinson….Jammer genoeg zullen we de resultaten ervan nooit te zien krijgen.

Rond de middag heb ik een livecontact met Volkssterrenwacht Mira, leuk om die enthousiaste kinderen op de achtergrond te horen. Gelukkig was er geen beeld, mijn haar ziet er niet uit na drie dagen zonder douche… ;-)

Nora test na één week nog eens de medische noodprocedure en werkt verder aan haar model van de greenhab systemen voor de lagere school.

Deze middag staat de zon mooi te blinken aan de hemel en geef ik een korte introductie over zonnewaarnemingen aan de rest van de crew.

Ik toon hen ook het experiment dat ik mee heb van het KMI om kleine stofdeeltjes in de atmosfeer te meten. Belangrijk voor een expeditie naar Mars, er zijn daar immers veel stofstormen.






Nadien trekken we erop uit, deze keer zonder ruimtepakken want Arjan, onze geoloog legt ons basistechnieken uit, die we best even zonder ruimtepak inoefenen. Ik ben bedwelmd door het landschap, zo eindeloos en uitgestrekt en helemaal alleen. Ik voel me als een dier, dat in zijn kudde rondtrekt en tracht te overleven in een totaal vreemde omgeving. We vinden poemasporen en ik vind er meteen een verklaring voor ;-)


Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

Zesde dag: een week op Mars!

13 Februari 2010, 13:46
Vrijdag 12 februari 

De ochtend start vroeg met 4 live-contacten: twee Franstalige en twee Nederlandstalige, waaronder Volkssterrenwacht Urania, waar ik al 20 jaar lid ben en letterlijk mijn jeugd versleten heb. Het is fijn om mijn ouders en vrienden te horen.

Verder is het een vermoeiende dag. Deze voormiddag trekken Pierre-Emmanuel en Margaux erop uit in hun ruimtepakken en quads om onze herstelde robot te testen. Margaux haar quad Opportunity valt stil en Pierre-Emmanuel krijgt hem niet gestart. Ik stuur Arjan en Nicky  met de noodjeep op reddingsmissie en eenmaal aangekomen start de quad onmiddellijk… geen verdere commentaar!

Eenmaal terug in de hab, herhalen we nog eens alle procedures en het juiste gebruik van het materiaal. Verkeerd gebruik ervan kan je leven kosten in de ruimte! Tijdens dit soort missies moet iedereen op elkaar kunnen rekenen en een goede en duidelijke communicatie is dan ook broodnodig. We zijn zes Belgen, maar ik merk een duidelijk verschil in de manier van aanpak tussen Vlamingen en Walen. We komen er allebei wel, maar op een andere manier. Dat vraagt veel wederzijds begrip. Af en toe zit het er wel eens tegen, maar dan praten we het uit en met de nodige humor zitten we weer snel op het juiste pad, op weg naar Mars. We zijn zes compleet verschillende mensen en het is echt leuk te zien hoe we met vallen en opstaan naar mekaar toe groeien. Als teamleidster besteed ik veel tijd om met iedereen te praten en spanningsvelden te ontmijnen.

Ik merk dat Pierre-Emmanuel en Nora doodop zijn en stuur ze na het middageten naar bed. Margaux en ik doen een grondige schoonmaak van de keuken. Daarna werk ik samen met Arjan aan wetenschappelijke rapporten.


Geoloog Arjan aan het werk.

We beginnen aan een experiment om ons eigen voedsel te kweken (belangrijk tijdens een lange reis naar Mars). Arjan plant bonen, tomaten, maïs, basilicum en radijzen in de verschillende grondsamples, die Nicky en ik genomen hebben. Hij voegt er wat smeltwater en zand aan toe en plaatst ze in de greenhab, waar het lekker warm is.



Nicky repareert enkele ruimtepakken. Vandaag mogen we koken en dat doet deugd. Onze benjamin Margaux is een echt kookwonder en vandaag eten we gevriesdroogde wortelen met poederpuree, een heerlijke afwisseling na al dat pasta-gedoe… Als dessert gedroogd fruit. Ik verheug me op morgen, dan is het mijn beurt om een douche te nemen.

Het was een zware maar enorm boeiende week. We hebben hard gewerkt en veel geleerd over van alles en nog wat ;-)



De robot uitlaten.



Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

Vijfde dag: zaadjes planten

12 Februari 2010, 08:22
Woensdag 11 februari 

De ochtend begint vroeg met twee live-contacten: eentje met een school in Luik en dan Arjan met zijn studenten van GROEP T Leuven, waarin hij vrolijk zegt dat ik me “in bed” bevind. Inderdaad, na een hectische periode besluit ik even wat langer te slapen…niet dus. Met een slaapkop wandel ik de werkruimte binnen, waar Nicky mijn contact voorbereidt met Michiel Devlieger, die wil uittesten of een live-verbinding in “De Laatse Show” mogelijk is. De verbindingskwaliteit is niet alles en het beeld is troebel…(niet alleen voor mij) ;-)

De wonderen der techniek zijn hier op Mars een stuk minder dan op aarde. Het contact met Radio Nostalgie moet ik uitstellen wegens slechte satellietontvangst (tja, hier op Mars zijn er natuurlijk veel minder satellieten) en tijdens de verbinding met Herk-de-Stad moet er drie keer gebeld worden, maar goed dat herinner ik me nog uit mijn Limburgse kindertijd…;-)

Ik merk dat alles hier op Mars veel trager gaat, ook het spoelen van het toilet. Er is net genoeg gerecycled water om zeven keer per dag door te spoelen. De regel is dan ook simpel: “if it’s yellow, let it mellow, if it’s brown, flush it down”.

In de late voormiddag start Arjan nog een experiment om zaadjes te laten groeien op de stukjes grond, die Nicky en ik gisteren verzameld hebben. We gebruiken twee soorten zaden: gewone en zaden van NASA, die een tijdje in de ruimte zijn geweest.




Deze namiddag trekken Arjan, Nicky en ik erop uit met de quads. Die zijn genoemd naar Marsrobots. Gisteren reed ik op “Opportunity” en vandaag heb ik “Spirit” nog eens laten voelen dat hij leeft. We filmen onze wilde bergrit met “action cams” en fotograferen ook de verschillende soorten landschappen voor geologische studie. Ik werk samen met Arjan aan procedures en checklisten om “het rijden op Mars” veiliger te maken want rondrijden in zo’n ruimtepak op een quad is niet comfortabel, vooral niet als je helm onder de modder zit en je elkaar niet meer ziet.



Alles op Mars gaat traag, behalve als ik op een quad rijd… Ik zit onder de modder en probeer me proper te rollen in de sneeuw, alleen… dat gaat niet met een luchtgenerator op je rug ;-)

Moe maar voldaan keren we terug naar ons huisje en ik begin aan mijn rapporten voor Mission Control.

Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

Vierde dag: eropuit met de quads

11 Februari 2010, 10:03

Dinsdag 10 februari

Deze ochtend heb ik een beetje last van hoofdpijn, samen met twee andere bemanningsleden en neen het is niet wat je denkt…

Deze voormiddag hebben we onze  administratie bijgewerkt. Arjan en ik vinden eindelijk wat tijd om onze wetenschappelijke rapporten te schrijven. Het is een mooie dag en tot onze grote opluchting zien we DG aankomen, een lokale inwoner, die ons leven komt redden met een tank drinkwater en brandstof. Het voelt net als in de ruimte, het Internationale Ruimtestation moet ook regelmatig bevoorraad worden. Oef, wat heerlijk, vooral dat beetje vers fruit doet wonderen. Ik besef nu hoe afhankelijk we zijn van water en hoe kostbaar dat hier is.

Nora en Margaux gaan na de middag even gaan slapen. De tol van hoogte, droogte en de restanten van de jetlag beginnen te wegen.

Ook Arjan blijft vanmiddag rustig in de hab om de locale geologie te bestuderen.

Nicky en ik trekken erop uit met de quads. De quads hebben een naam: Spirit en Opportunity, genoemd naar de twee Amerikaanse Marsroovers. Ik rij op Opportunity. We rijden naar de rivier, ten noordoosten van de hab, een adembenemend landschap. We moeten geologische samples nemen voor onze geoloog Arjan, volgens “de horizontale methode” ;-) Bedoeling is het vochtpercentage van de grond te meten in functie van locatie en hoogte. We schieten prachtige foto’s en beelden (neen geen poema’s), tot Nicky zijn radio kwijt is en ik mezelf vast rijd…maar niet voor lang, als een raket schiet ik uit de modder en kladder Nicky's camera vol.





Terug in de hab: Er is warm water en ik geniet van een heerlijke douche.  Vandaag mogen we zelf eten koken: Macaroni met kaas, een fijne afwisseling na al die spaghetti met tomatensaus...

Ik ga vroeg slapen, want morgen is een lange dag met maar liefst vijf live contacten met scholen en media.


Nog een paar foto's:



Installeren van de sterrenkijker.







Staaltjes van de bodem nemen voor geoloog Arjan.






Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

Derde dag: eerste vermoeidheid

10 Februari 2010, 18:08

9 februari 2010

Sommige teamleden hebben last van hoofdpijn en vier hebben al een bloedneus gehad. De lucht is hier enorm droog en we zitten op een hoogte van ongeveer 1300 meter. Ikzelf voel me erg moe. We besluiten het vandaag wat kalmer aan te doen. Deze ochtend hebben we contact met een school in West-Vlaanderen en Suarlée.

Pierre-Emmanuel repareert onze robot en Nora, onze Health & Safety Officer houdt onze gezondheidstoestand bij.  We wegen ons ook dagelijks en dat levert eigenaardige resultaten op: de mannen zijn een beetje aangekomen en de vrouwen een beetje afgevallen, hoe zou dat toch komen? ;-)

 


Onze watervoorraad is problematisch laag en een douche zit er dus niet in. We proberen ook zoveel mogelijk onze zelfde borden te houden om de afwas (en dus het waterverbruik) te beperken. Het eten wordt eentonig, vandaag weeral pasta met vlees. Gelukkig is Ketchup toegelaten. Een bakker is hier niet, maar we hebben wel ingrediënten aan boord om vers brood te bakken. Dat is echt een lichtje in de duisternis!

 


Een uitstapje met de quads zit er vandaag niet in wegens gebrek aan brandstof. Dan maar te voet door het landschap ploeteren.

 


Het is muisstil buiten, zo’n stilte heb ik in geen jaren ervaren, het enige wat je hoort is het lichte gezoem van de lucht door het ruimtepak. Het landschap is echt adembenemend en Arjan leert ons veel over de geologische geschiedenis van deze planeet.

Mission Control werkt ons echt op de zenuwen.  Mensen op aarde vergeten wat het is om te overleven in primitieve omstandigheden en hoeveel tijd  het kost om een contact te maken.  Ik maak ze dan ook duidelijk dat het gedaan moet zijn om mij en mijn crew te bombarderen met tientallen emails.  Het duurt bijna een minuut om één mail te openen en dan valt de verbinding weer uit… En ieder van ons heeft echt wel behoefte om wat ruimte over te houden om te communiceren met vrienden en familie.

Zoals op een echte ruimtemissie moeten we dagelijks rapporten opsturen naar Mission Control.  Ook dat heb ik opnieuw gecoördineerd, zodat iedereen evenredig veel werk heeft.

De groepsgeest is goed en we lachen regelmatig.  Ik heb het gevoel dat iedereen zijn/haar rol begint op te nemen binnen de groep.  Het grootste experiment van deze missie is het menselijke aspect.  We zijn zes totaal verschillende mensen met ver uiteenlopende leeftijden en ik moet ervoor zorgen dat deze groep optimaal functioneert, een uitdagende, maar moeilijke opdracht!

Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

Tweede dag: uitstapjes

10 Februari 2010, 18:06

8 februari 2010

Het is een prachtige dag en iedereen is in form. De systemen van de Hab werken goed, alleen ons drinkbaar water wordt een probleem.  Omdat de wegen moeilijk berijdbaar zijn door de smeltende sneeuw, moeten we enkele dagen wachten op onze nieuwe watervoorraad. Deze ochtend hebben we drie contacten met de satelliet telefoon: Q-music (beluister hier het fragment), Ketnet en onze peter: Frank De Winne! Frank neemt uitgebreid de tijd om met de ganse bemanning te praten en wenst me nog veel succes met het commandantschap.

 



Omdat het zo’n mooie dag was, besluiten we drie EVA’s te doen.  Een ‘EVA’ is een ‘Extra Vehicular Activity’, een buitenactiviteit in ruimtepak. Als je dat doet, moet er binnen in de capsule altijd iemand zijn, die radio-contact houdt en alles goed opvolgt.

De eerste EVA is voor mij: Een telescoop monteren bovenop een heuveltje om de zon te observeren.  Dat valt niet mee in zo’n pak van dertien kilo en een helm, die je zicht beperkt en dan nog die dikke onhandige handschoenen…  Je moet alles gewoon veel trager doen en goed nadenken over elke beweging en dan lukt het wel.

 



De tweede EVA is voor Pierre-Emmanuel en Margaux: Zij rijden met de Marswagens naar Candor Chasma om de robot uit te laten.  De robot moet een klif verkennen, maar bij het terug naar boven halen, breekt de koord.  Dan besef je pas hoe broos die dingen zijn.  De brokstukken zijn gerecupereerd en dat wordt dus herstellen morgen!  Die onhandige Walen toch ;-)

 


De derde uitstap is voor onze geoloog Arjan.  Hij neemt Nora en Nicky mee op een geologische verkenningstocht.
De hele dag worden we gefilmd en gefotografeerd door de RTBF-ploeg.
De menselijke spanning begint zich op te bouwen: Niet iedereen binnen de groep neemt zijn taak even serieus op en dat zorgt voor overbelasting van de anderen.  Tijd om wat orde op zaken te stellen, iedereen op zijn/haar taken en verantwoordelijkheden te wijzen zodat we als team optimaal blijven functioneren.

Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

De eerste dag op Mars

10 Februari 2010, 18:03

7 februari 2010

Vandaag begint onze echte simulatie. Iedereen is nog moe van de lange reis. Walen en Vlamingen komen goed overeen in de badkamerregeling: De drie Walen wassen zich s’morgens en de drie Vlamingen s’avonds, vreemd… We zullen zien of dat zo blijft. Om water te sparen neemt niemand vandaag een douche. Margaux en Pierre-Emmanuel maken het ontbijt klaar, wat zijn die Walen toch sympathieke ochtendmensen :-)

Om 9 uur hou ik mijn briefing. Eerste werk: De Marshab en alle systemen leren kennen!

Gisteren hebben we van de vorige crew een briefing gekregen en werden we opgesplitst.
Vandaag briefen we elkaar over de werking van het watersysteem, de generatoren, de quads, de ruimtepakken en alle valkuilen, die we moeten vermijden om 14 dagen te overleven in het midden van de besneeuwde woestijn.

 

 

In de namiddag is het al zover, wat we vooral niet mochten vergeten, gebeurt dus toch… Tijdens het overpompen van het water naar de tank binnenin de Hab, vergeet Pierre-Emmanuel de pomp uit te zetten en de bovenverdieping stroomt over. Ik besluit van deze gelegenheid gebruik te maken om met de hele crew de Hab te kuisen en op te ruimen.

Nicky, onze boordingenieur, maakt alle kabels in de computerruimte vast en Arjan ruimt het labo op.
Margaux and Pierre-Emmanuel testen onze robot : de ‘VRP’ (Véhicule de Reconnaissance des Parois).

 

 

Ik installeer het experiment van het KMI in de koepel van onze sterrenwacht. De bedoeling is dat ik de zon en de samenstelling van de atmosfeer bestudeer, maar met de hevige sneeuwval zal dat even moeten wachten.

Vandaag was het een ‘niet-kookdag’, dat wil zeggen dat we vooraf bereide maaltijden moeten eten uit blik voor het voedselexperiment van de universiteit van Florida.  Vandaag eten we noodles met vlees, pfff,  niet om over naar huis te schrijven! Tegen de avond voelen we ons moe en gestresseerd. De communicatie via internet met Mission Control loopt niet van een leien dakje en zo’n Hab leren kennen is best veeleisend.  Bovendien worden we nauw gevolgd door journalisten van de RTBF en ja die vragen ook veel aandacht :-)

Maar goed dat zorgt dan voor een leuke ontspanningssessie: Ik animeer de crew met een Mars-dance.  In mijn blauw binnenruimtepak, dans met een verklede maanaap… Ach ja, moet kunnen ;-)

Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

Foto's eerste drie dagen op Mars

10 Februari 2010, 09:05





Op Marswandeling.




Bellen met Frank De Winne, peter van onze missie.








Ons huisje.

Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon

De reis naar Mars was kort, maar heftig

10 Februari 2010, 08:39

Bijna 24 uur onderweg van Brussel naar Grand Junction is natuurlijk niks in vergelijking met een echte reis van 6 maanden, maar toch was iedereen zowat geradbraakt. Ik denk dat ruimtereizen veel comfortabeler is dan continu te moeten vechten tegen de zwaartekracht…

Zaterdag 6 februari

Na een veel te korte nacht in het Best Western Hotel van Grand Junction, gaan Arjan en ik onze jeep oppikken, het sneeuwt… Wanneer de rest van onze crew ons opwacht aan het hotel, merken we dat de nummerplaten op de wagen ontbreken… Om onnodig Amerikaans politiespektakel te vermijden, ruilen we onze auto dan maar om.



Tijdens de rit naar Hanksville sneeuwt het nog steeds hevig, maar de sfeer wordt er meteen ingezet met luid kattengejank op de highway. Bijna in Hanksville, compleet bedwelmd door het prachtige landschap, stappen we uit en laten ons even gaan in de sneeuw, tot groot jolijt van de RTBF-ploeg, en twee journalisten van Le Soir en De Morgen die met ons meereizen.

Eens in Hanksville, pikken we ons Marsonautenvoedsel op, waar we twee weken lang op moeten overleven.  En dan moeten we onze weg zoeken naar de Habitat, letterlijk en figuurlijk op een andere planeet.  Na een uur zoekwerk, krijgen we een hartelijke Marsiaanse welkomstmaaltijd van Brian Shiro en zijn crew. En dan de crew-wissel!  Na een algemene briefing, splitsen we ons op in 2 groepen: een wetenschappelijke en een technische.



En dan vertrekt crew 89. Na enkele korte interviewtjes met de journalisten, blijven we helemaal alleen achter op Mars. En dan de connecties met de Aarde… Failed! Na lang zoekwerk verwijderen we de sneeuw en besef ik dat het leven hier een stuk moeilijker gaat worden dan op aarde.

En dan begint het harde werk voor een commandant: alles checken, verantwoordelijkheden verdelen en een schema opstellen voor de andere bemanningsleden. We voeren een experiment uit over voedselstudie in de ruimte voor de Universiteit van Florida en we mogen dus niet eten wat we willen. Maar omdat de simulatie toch pas morgen begint, klinken we nog op een lekker Amerikaans biertje. Iedereen is doodop, maar de sfeer zit erin!

Doodop plof ik op mijn luchtbed in de mooiste kajuit met een prachtig zicht op het Marsoppervlak.

Geschreven in RuimtevaartVaste link

Online bladwijzers:Voeg deze link toe met uw social bookmark service en deel deze post met anderen
  • Google
  • del.icio.us
  • Msn
  • Facebook
  • Netlog
  • Technorati
  • bligg
  • netjes
  • ekudos
  • nujij
  • connotea
  • Stumbleupon